Liefdevol achter het masker kijken: dat loont!

Denise Ueffing studeerde in 2021 af aan de pabo. Inmiddels werkt ze een klein jaar als leraar op De Fonkel in Ede. Ze geeft daar les aan 11 kinderen in groep 5/6. De leerlingen hebben specifieke onderwijsbehoeften en uitdagingen op het gebied van gedrag.

‘Wist ik waaraan ik begon toen ik startte op De Fonkel? Niet precies. Maar wél in grote lijnen. Want tijdens mijn stages in het regulier onderwijs werkte ik toevallig in klassen waarin leerlingen met gedragsproblemen zaten. Het was een waardevolle uitdaging om hen te helpen om mee te draaien in de groep.

Blauw-blok_hart-voor-kinderen.jpg

Match!

Na mijn diplomering ging ik op zoek naar een baan. Speciaal of regulier, op dat moment had ik nog geen voorkeur. Toen viel mijn oog op de vacature van De Fonkel. Vóór ik daarop reageerde, vroeg ik mezelf af: Kan ik dat, zo kort na mijn diplomering en zonder ervaring in het speciaal onderwijs? Ja, dacht ik: de affiniteit is er en ik sta stevig in mijn schoenen. Bij de sollicitatieprocedure hoorde bovendien een meeloopdag. Dan kijk je niet alleen, maar je staat ook echt voor de klas. Heel fijn, zo’n extra check op wat je denkt te kunnen en hoopt te vinden. Daarna wisten de school en ik allebei: we hebben een match!

Masker

Aan de start, afgelopen augustus, hadden mijn leerlingen en ik alvast één ding gemeen: we waren allemaal nieuw in het speciaal onderwijs. Zij omdat ze instroomden vanuit het regulier onderwijs, ik omdat ik nooit eerder in het speciaal onderwijs had gewerkt. Inmiddels hebben we onze weg samen een heel eind gevonden. Mijn leerlingen houden van mijn duidelijkheid, vinden het fijn dat ik consequent ben en weten waar mijn grenzen liggen. En ze voelen dat ik met liefde achter hun masker kijk. Want ze zijn zoveel meer dan het ‘’rugzakje’’ dat ze dragen. Het zijn vooral léuke kinderen, die hard werken aan een mooie toekomst. En ja, dat gaat met vallen en opstaan.

  

Vuurwerk en tranen

Want natuurlijk: je hebt hier soms best ‘’vuurwerk’’ in de klas. Dan gaan dingen net ietsje anders dan een leerling in zijn hoofd heeft en lopen de frustraties hoog op. Sommige kinderen blokkeren dan volledig, anderen gooien al hun frustraties eruit. Vlak daarna zijn er tranen en excuses. Dat maakt mijn werk zo mooi: ik kan kinderen een veilige schoolomgeving bieden, een plek waar ze fouten mogen maken én hulp krijgen om die weer recht te zetten. Waar ze (dus) ontdekken dat ze wél kunnen leren, ondanks dat soms echt zware rugzakje.

Goede zin

We gaan daar met z’n allen voor, hier op De Fonkel. Behalve dat we elkaar met raad en daad bijstaan, zijn er ook specifieke trainingen die we kunnen volgen. In mijn geval was dat bijvoorbeeld de traumatraining, omdat in mijn groep een aantal leerlingen met trauma’s zitten. Dat mes snijdt aan verschillende kanten: mijn deskundigheid groeit, waardoor ik mijn leerlingen nog beter kan begeleiden. En daardoor voelen ze zich niet alleen op school beter, maar ook thuis. Hoe mooi is het dat ze ‘s middags enthousiast thuiskomen en ’s ochtends blij naar school vertrekken? Dat is wat ik ze wil bieden: eindelijk weer een fijne schoolperiode, na vaak jarenlang getob in het regulier onderwijs. Goed water geven en lekker in het licht zetten: daar groeien kinderen van!’

In de reeks verhalen 'Ik ben een onderwijsspecialist' vertelt een onderwijsspecialist wat zijn of haar baan speciaal maakt. Deze keer vertelt Denise over onderwijs dat je samen geeft.

Meer verhalen