Zeker nu een groot deel van onze scholen van start is gegaan, of op het punt staat weer te beginnen, beheerst vooral het antwoord op deze vraag in belangrijke mate de invulling van de startbijeenkomsten.
De ervaringen worden uitvoerig met elkaar gedeeld, waarbij er een onderscheid te maken is tussen de thuisblijvers en de reizigers. De thuisblijvers hebben het natuurlijk allemaal ‘goed naar hun zin gehad’ en ‘met die regen viel het eigenlijk best wel mee’, hetgeen meestal een eufemisme is voor het feit dat een groot deel van de vakantie door het weer grondig verziekt is.
Althans: ik geloof die tot hun enkels in de modder voor hun tent staande kampeerders op het Journaal niet, die met een stalen gezicht verkondigen dat ‘dit kamperen is’ en zij ‘zich niet door een buitje uit het veld laten slaan’. En al helemaal niet wanneer de cameraman ons ook de binnenkant van de tent laat zien, waar de zich tot in hun vezels verveelde en op DS’en en smartphones spelletjes spelende pubers in ongemakkelijke campingstoeltjes hangen.
Neen, dan de reizigers. Zij hebben vrijwel zonder uitzondering de meest fantastische verhalen over verre landen en hetgeen ze daar allemaal hebben meegemaakt.Onbegrijpelijk waar die Vakantieman zijn gruwelvoorbeelden vandaan haalt, maar in ieder geval niet bij hen. Natuurlijk moet je ook daar een beetje doorheen kijken. Een ‘typisch Frans hotelletje’ klinkt idyllisch, maar het betekent natuurlijk gewoon dat het warme water het niet deed en de wc verstopt zat. En wanneer een rondreis gekwalificeerd wordt als ‘een heel aparte ervaring’, dan weet je ook dat de verteller niet alleen compleet gesloopt weer blij was dat ‘ie thuis was, maar een rondreis nooit meer in de vakantieplannen zal voor komen.
Maar we kunnen dus weer van start! Mooi om te zien dat velen er ook wel weer zin in hebben en uitkijken naar het moment waarop de leerlingen weer binnenstromen. Bij twee van onze scholen is dat wat anders gelopen: daar werd het personeel geconfronteerd met het trieste bericht dat er in de vakantie leerlingen zijn overleden, op één school zelfs twee. Dergelijke gebeurtenissen tekenen de kwetsbaarheid van onze leerlingen. Die kwetsbaarheid is echter ook voor velen van ons de motivatie om binnen het speciaal onderwijs te werken: om daarmee van betekenis te kunnen zijn voor kinderen en jongeren die net wat meer aandacht nodig hebben dan gemiddeld.
Dat drijft ons en zal ons hopelijk ook het komende jaar, waarin Passend Onderwijs en de daarmee gepaard gaande bezuinigingen steeds dichterbij gaan komen, weer blijven drijven. Daar rekenen zij op, die leerlingen. Iedereen een fantastisch en heel goed nieuw schooljaar toegewenst!
Wim Ludeke
voorzitter College van Bestuur