Vervolgens kwam op de bewuste dag des oordeels (die slechts een paar dagen van tevoren werd aangekondigd) dan een in zwart pak gestoken en zeer streng kijkende meneer de klas binnen, die vervolgens zwijgend vanaf de achterste bankjes de verrichtingen van je steeds merkwaardiger handelende meester gadesloeg.
Maar dat is allemaal lang, lang geleden. Of toch niet? Natuurlijk, nu wordt het bezoek van de Inspectie van het Onderwijs ruim van tevoren aangekondigd en zijn het vlot uitziende heren en, jazeker, dames. Ook de onderwerpen waarover zij komen spreken zijn zeer tijdig bekend. En als het allemaal goed is, zie je ze zelfs vier jaar lang niet meer terug, dan heb je een zogenaamd basisarrangement.
Alle 14 scholen van De Onderwijsspecialisten hebben zo’n basisarrangement en daar zijn wij trots op: het komt niet vaak voor dat bij een organisatie van onze grootte alle scholen het goed tot zeer goed doen. Dan hebben we toch niets te klagen over de Inspectie? Klagen niet. Maar het is zo jammer dat de essentie van de Inspectie in al die jaren zo weinig veranderd is.
Nog steeds dienen de inspecteurs zich te richten op de regeltjes en de komma’s en de punten van de wettelijke voorschriften, waardoor de inspectie in plaats van een welkome kritische partner nog steeds de Inspectie met een hoofdletter is. Een controleur, die weinig oog lijkt te hebben voor het fantastische werk waarmee de collega’s dagelijks bezig zijn, maar liever doorzeurt over of het eten met zeer meervoudig beperkte leerlingen wel onderwijstijd mag heten. Jammer.
We zouden zo graag willen sparren met die vertegenwoordigers van het ministerie. Over nieuwe ontwikkelingen, over innoverende projecten of over onze zorgen met betrekking tot de toekomst van het (speciaal) onderwijs. Helaas, dat blijkt iets te veel gevraagd.
Wim Ludeke
voorzitter College van Bestuur